Wkładka wewnątrzmaciczna wykonana jest z plastiku. Zakłada się ją w jamie macicy, aby zapobiec niepożądanej ciąży. Jej działanie jako środka antykoncepcyjnego określana jest na 5-7 lat (okres ten jest różny w zależności od producenta wkładek, ale zawsze podawany jest na ulotce). Obecnie produkuje się wiele rodzajów wkładek antykoncepcyjnych. W przeważającej mierze głównym materiałem “budulcowym” są nie wpływające w żadnym wypadku na organizm ludzki tworzywa szcztuczne (polichlorek winylu). Tworzywa te odznaczają się wysoką elastycznością a jednocześnie wytrzymałościa. Aby zwiększyć skuteczność w zapobieganiu ciąży, wkładkę taką dodatkowo “wyposaża” się w jony metali szlachetnych.
Działanie : Wkładka wewnątrz maciczna stwarza wiele przeszkód uniemożliwiających dojście do zapłodnienia  oraz w transporcie i zagnieżdżeniu się zarodka w ściance macicy. Dodatkowo powoduje podniesienie gęstości śluzu szyjkowego (poprzez drażniące działanie samej wkładki, jonów miedzi i hormonów). Ponadto w reakcji na ciało obce jakim jest wkładka organizm zwiększa wydzielanie leukocytów, które mają za zadanie niszczenie bakterii i wirusów, a w tym przypadku plemników. Dodatkowo miedź upośledza ruchliwość plemników, zaś ramiona wkładki są mechaniczną marierą w dojściu ejakujatu to jajowodów.
Antykoncepcję za pomocą wkładki wewnątrzmacicznej nie mogą stosować wszystkie kobiety. Jest to najlepsze rozwiązanie dla pań, które skończyły 30 lat, rodziły już, nie skarżą się na zaburzenia miesiączkowania i są w stałym związku.
Zalety : wysoka skuteczność, zmniejszenie ilości bolesnych miesiączek
Wady : brak miesiączki u około 10-15% kobiet, wchłanianie się do krwiobiegu części hormonu, co może powodować wystąpienie trądziku i nadmiernego owłosienia